jueves, 6 de abril de 2017

7 de abril de 2017 MANIFESTO DIA MUNDIAL DA SAÚDE

O PSdeG-PSOE súmase á conmemoración do Día Mundial da Saúde, que se celebra o 7 de abril de cada ano para conmemorar o aniversario da fundación da OMS.

Este día ofrece unha oportunidade única para mobilizar a acción de todo o mundo ao redor dun tema de saúde específico. Para este ano, a Organización Mundial da Saúde elixiu a depresión, unha enfermidade mental que afecta a máis de 300 millóns de persoas no mundo e para a que a OMS esixiu unha resposta integral e coordinou dos países (resolución da Asemblea Mundial da Saúde, 2013).

As políticas de saúde mental son unha peza fundamental dos sistemas públicos de saúde que realizan unha formulación integral. En España, o Sistema Nacional de Saúde (SNS), xurdido da Lei Xeral de Sanidade de 1986, propón un enfoque integral, incorporando a saúde mental como parte inseparable da saúde das persoas. Grazas a iso, nos últimos 30 anos púidose desenvolver unha ampla rede de servizos de saúde mental en condicións de igualdade e integrados no resto do sistema público de saúde, cuxa eficacia e calidade viuse deteriorada no últimos cinco anos polas políticas de recortes do Goberno do PP en dereitos sociais e servizos públicos.

A Lei Xeral de Sanidade establecía no seu artigo 20, formando parte do capítulo de Saúde Mental, a obrigación dos poderes públicos de conseguir unha plena integración das actuacións relativas á saúde mental no sistema sanitario xeneral e da total equiparación da enfermidade mental ás demais que requiran servizos sanitarios e sociais.
Así mesmo, establecía que as Administracións Sanitarias competentes adecuarían a súa actuación aos seguintes principios:

1. A atención aos problemas de saúde mental da poboación realizarase no ámbito comunitario, potenciando os recursos asistenciais a nivel de ambulatorio e os sistemas de hospitalización parcial e atención a domicilio, para reducir ao máximo posible a necesidade de hospitalización, considerando de modo especial aqueles problemas referentes á psiquiatría infantil e psicoxeriatría.

2. Que a hospitalización dos pacientes por procesos que así o requiran realizásese nas unidades psiquiátricas dos hospitais xerais.

3. O desenvolvemento dos servizos de rehabilitación e reinserción social necesarios para unha adecuada atención integral dos problemas de enfermidade mental, buscando a necesaria coordinación cos servizos sociais.

4. Que os servizos de saúde mental e de atención psiquiátrica do sistema sanitario xeneral cubrirán, así mesmo, en coordinación cos servizos sociais, os aspectos de prevención primaria e a atención aos problemas psicosociais que acompañan á perda de saúde en xeral.

Desde entón producíronse grandes avances. Con todo, aínda queda moito por facer. A Estratexia de Saúde Mental do SNS posta en marcha por un Goberno socialista por primeira vez en 2006 permite un enfoque coherente para continuar o impulso das políticas de saúde mental en España.

Lamentablemente, a crise económica e as políticas neoliberais do Goberno de Rajoy truncaron este enfoque. As reformas restritivas en dereitos sociais (reforma laboral, sanitaria…); os recortes orzamentarios e en protección social; o incremento de copagos; as privatizacións; reducións de persoal así como o peche de centros tiveron un efecto negativo sobre a saúde.

En España, a Sociedade Española de Saúde Pública e Administración Sanitaria dedicou o seu Informe 2014 a estudar a relación entre Crise económica e a Saúde.

No devandito estudo evidéncianse os efectos da crise e as desigualdades de saúde na poboación española. Tamén, un recente estudo sobre o impacto da crise económica sobre a saúde en Europa, publicado no British Medical Journal o pasado ano 2016, mostra para o caso de España o impacto especialmente sobre a saúde mental e os suicidios.

A pesar das alertas e informes internacionais e nacionais, o Goberno segue sen abordar o estudo das consecuencias da crise económica, o desemprego, a precarización laboral, o crecemento da desigualdade e a pobreza infantil, os recortes en sanidade, dependencia e educación sobre a saúde da poboación e os seus determinantes sociais. 

Por iso, os socialistas pedimos no Congreso dos Deputados a elaboración en seis meses dun estudo sobre o impacto da crise sobre a saúde da cidadanía. Ademais, durante estes anos de Goberno do PP evidenciouse unha falta de desenvolvemento e avaliación da Estratexia de Saúde Mental que debe ser impulsada de novo incidindo na necesidade de abordar a depresión e as súas variantes de forma integral e con perspectiva multidimensional.

Iso require poñer a disposición deste obxectivo os recursos necesarios e dar apoio aos profesionais de saúde mental cun enfoque estratéxico que permita reforzar e ampliar as prazas PIR e as prazas de psicólogos clínicos no SNS.

Por iso, o PSdeG-PSOE manifesta a necesidade de dotar de recursos e elaborar un ambicioso Plan de modernización da atención á saúde mental con perspectiva de xénero, garantindo que se poida prestar unha atención psicoterapéutica adecuada, reforzar os servizos de saúde mental infantoxuvenil para responder a patoloxías con incidencia crecente e dispoñer dunha rede de atención integral multiprofesional especializada na que é imprescindible a coordinación entre saúde, atención comunitaria e servizos sociais.

martes, 7 de marzo de 2017

MANIFESTO 8 DE MARZO DE 2017, DÍA INTERNACIONAL DAS MULLERES


O 8 de marzo é o Día Internacional das Mulleres, conmemoración dunha data histórica e reivindicativa da Igualdade real de mulleres e homes. Pasou un século e aprendemos que a igualdade de dereitos, políticos, sociais e laborais hai que reforzala cada día, porque cando non se avanza retrocédese e hoxe as ameazas para alcanzar a igualdade son reais e non difusas. O contexto internacional ha cambiado a peor cos novos responsables políticos que, lonxe de reforzar a democracia debilítana atacando a dúas dos seus alicerces fundamentais, o estado de Dereito e a Igualdade.

Xeracións das nosas mulleres viñeron loitando pola liberdade, as nosas avoas, as nosas nais, incluso as nosas bisavoas. Unha liberdade que hoxe, grazas a elas, é un patrimonio colectivo que hai que seguir defendendo cada día porque ninguén nola dá, pero algúns queren arrebatárnola.

A “Marcha das Mulleres” en todo o mundo contra Trump foi a expresión dun berro de liberdade e dignidade para defender os dereitos humanos, a diversidade, a igualdade, a inclusión, os dereitos reprodutivos e condenar o racismo. Máis de seis millóns de mulleres saíron á rúa para manifestar o seu rexeitamento ás políticas machistas da nova Administración norteamericana e dos Gobernos conservadores populares europeos. Se o Estado debe garantir a orde social, hoxe obsérvanse moitos nuboeiros no horizonte. Como o desafío institucional dalgúns gobernantes, que menosprezando a importancia das institucións e os acordos Internacionais, vulneran os Convenios ratificados polos seus países fronte a todas as formas de discriminación contra as mulleres. Aquí en España, o Goberno do Partido Popular incumpre a Lei Orgánica 3/2007 para a Igualdade Efectiva de Mulleres e Homes (LOIEMH). Como son os plans de Igualdade para promover a adopción de medidas concretas en favor da igualdade nas empresas, situándoas no marco da negociación colectiva, para que sexan as partes, libre e responsablemente, as que acorden o seu contido. Así mesmo, incumpre as medidas específicas sobre os procesos de selección e para a provisión de postos de traballo no seo da Administración Xeral do Estado. Tamén nas Forzas e Corpos de Seguridade e nas forzas Armadas.

Sabemos que a discriminación, a desigualdade e o patriarcado seguen estando presentes na sociedade española de hoxe en día. É un problema que foi en aumento ao non poñerse en marcha medidas por parte do Goberno para acabar con elas. De aí o retroceso significativo en combater e erradicar a violencia de xénero, incompatible coa democracia. A violencia machista segue crecendo, tamén as mulleres asasinadas e as súas fillas e fillos, vítimas todos eles de maltratadores. A Subcomisión para un Pacto de Estado contra a Violencia de Xénero é un bo paso pero non suficiente. Hai que previr e garantir a formación en igualdade en todos os ciclos formativos entre as e os mozos. Con todo, o Goberno suprimiu este ano as subvencións ás universidades para a formación en igualdade, así como os plans de igualdade nas pequenas e medianas empresas. Só educando en igualdade, poderemos vivir en igualdade.

Mentres sigan existindo ataques ás mulleres comprometidas coa igualdade real, non avanzaremos en igualdade. É un síntoma dunha cultura machista arraigada que salpica tamén a algúns responsables públicos do Partido Popular. Os insultos e descualificacións cara ás mulleres por parte do alcalde de Alcorcón e do Alcalde de Almendralejo, descualifícanlles para o exercicio da responsabilidade pública. Non é suficiente con pedir perdón, dimitirán.

A crise foi utilizada por Rajoy para desmantelar as políticas de igualdade desatendendo as recomendacións da CEDAW, Convención para a Eliminación da Discriminación contra a Muller de Nacións Unidas, de ampliar o investimento e a protección social das mulleres. Desigualdade e discriminación reflectidas nos orzamentos do Goberno. Recortes drásticos en políticas de Igualdade cuxo resultado é o empobrecemento das mulleres, sobre todo das máis vulnerables e que levou á feminización da pobreza.

A reforma laboral está a prexudicar máis ás mulleres pola repartición desigual do emprego no mercado laboral, pola precariedade e a temporalidade laboral e o emprego a tempo parcial, que levan un significativo recorte na prestación por desemprego. Por iso é polo que a pensión que reciben as mulleres sexa un 37% máis baixa que a dos homes, porque os salarios que teñen as mulleres son un 23,25% menos. E é que a brecha de Xénero foi crecendo no últimos seis anos.

As mulleres con discapacidade sofren discriminación múltiple. Hai que fomentar o acceso á educación superior deste colectivo e a súa participación social e política. Respectar os seus dereitos sexuais e reprodutivos. Hai que implementar medidas de apoio adecuadas para que as vítimas de violencia de xénero teñan as axudas necesarias e accesibles.

O PSdeG-PSOE é o partido que defendeu e vén defendendo a igualdade, como principio fundamental, tamén a paridade, a corresponsabilidade, o fin da brecha salarial e da precarización do emprego das mulleres. O PSdeG-PSOE está comprometido con poñer fin á secuela social que é a violencia contra as mulleres polo feito de ser mulleres, con acabar con trátaa de seres humanos con fins de explotación sexual, coa defensa dos dereitos sexuais e reprodutivos. É dicir, co dereito das mulleres a unha vida libre de violencia.

No ADN dos e as socialistas está eliminar todas as barreiras contra as mulleres que seguen en pé. Fixémolo cando gobernamos co fin de avanzar na Igualdade aprobando leis, como a Lei Integral contra a Violencia de Xénero, a Lei de Igualdade, a Lei de Saúde Sexual e Reprodutiva e de Interrupción Voluntaria do Embarazo, a Lei de Matrimonio entre persoas do mesmo sexo, a Lei de Dependencia, o Plan Concilia, a implantación da coeducación e a educación para a cidadanía.

Queremos unha sociedade na que as mulleres vivan libres de violencia, unha sociedade paritaria e participativa na que as mulleres ocupen o lugar que lles corresponde por dereito e por capacidade. O 8 de Marzo as mulleres e homes socialistas estaremos xunto ás organizacións sociais e feministas para defender os dereitos, a liberdade e igualdade das mulleres. O PSdeG-PSOE fai un chamamento a toda a cidadanía, ás institucións e organización para que xuntos avancemos cara a unha sociedade máis xusta e igualitaria e na que ninguén quede fora.


Viva o 8 de Marzo! Día Internacional das Mulleres.

viernes, 6 de enero de 2017

A Cabalgata de Reis que non foi

A penosa programación de Nadal do Concello de Pontecesures non podía ter outro colofón: a Cabalgata de Reis (ou máis oportunamente, Andaina de Reis), non nos defraudou en absoluto. Para os que sospetaibamos da improvisación e a desidia como pautas do actual equipo de goberno con todo o relacionado coas actividades culturais, o resultado da programación de Nadal non puido ser máis triste.
Non negamos que a chegada dos Reis polo río era un bo arranque para a Cabalgata, pero o que é imperdoable é a eliminación do recorrido en carrozas polas rúas do pobo. Un acto que era do agrado de toda a veciñanza , dos comerciantes e hostaleiros do pobo, e en especial, dos nenos e nenas da vila. Esa Cabalgata, que xa era unha tradición neste pobo, foi sustituida por un paseíño desganado e desordenado ata a Plazuela.
Só hai unha explicación ao sucedido: a desidia e o pouco esforzo adicado a esta actividade. Non era unha cuestión de presupuesto, só de traballo e interese polo pobo.

jueves, 24 de noviembre de 2016


25 de Novembro
 MANIFESTO DÍA INTERNACIONAL CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO 2016

Un ano máis, o PSOE súmase ao chamamento de Nacións Unidas de conmemorar o 25 de novembro como Día Internacional da Eliminación da Violencia contra as mulleres, e ratifica o noso firme compromiso permanente de rexeitamento da violencia de Xénero, á vez que  reitera a nosa obrigación de traballar ata conseguir a súa erradicación. Temos a convicción de que a tolerancia cero coa violencia contra as mulleres debe ser un valor e como tal defendido pola sociedade no seu conxunto. Máis de 800 mulleres foron asasinadas en España polas súas parellas ou ex parellas desde o ano 2003, data que marca o inicio dela recopilación de datos oficiais. A violencia de xénero é unha violencia que se dirixe contra a muller polo feito de selo ao ser considerada polos seus agresores como persoas carentes dos dereitos de liberdade, respecto e capacidade de decisión.
É unha forma de terrorismo ao que a cidadanía debería responder e non permanecer impasibles. É unha terrible lacra social á que todos habemos de facer fronte. Os socialistas creemos e defendemos a igualdade entre mulleres e homes como principio fundamental. O noso compromiso contra a violencia de xénero é firme. Foi un goberno socialista o que aprobou a Lei Orgánica de Medidas de Protección Integral contra a Violencia de Xénero que supuxo un revulsivo fronte á violencia de xénero en todos os seus aspectos e que se consolidou como modelo internacional. Unha lei para a prevención, protección, persecución e castigo da violencia utilizada polo compañeiro ou ex compañeiro sentimental. Unha lei que desenvolvemos e puxemos en marcha durante os anos de goberno socialista.
Unha sociedade decente esixe avanzar cara a unha sociedade segura e libre de violencia de xénero, que garanta unha resposta rápida e efectiva ás mulleres que sofren violencia así como aos seus fillos e fillas. É por iso, que os socialistas vimos reclamando un Acordo Social, Político e Institucional contra a Violencia de Xénero, que debería estar permanentemente na axenda política dos partidos políticos para chegar a ser unha cuestión de Estado prioritaria.
Durante os últimos catro anos os orzamentos destinados contra a Violencia de Xénero sufriron graves recortes. É tempo de abordar con vontade política e con decisión unha resposta firme de sociedade, partidos políticos e institucións fronte á violencia machista. É tempo de solucións. No PSOE vén traballando por consolidar un gran Acordo contra a violencia de xénero que ofrecemos a todas as forzas políticas. Unha sociedade decente esixe avanzar cara a unha sociedade segura e libre de violencia de xénero, que garanta unha resposta efectiva ás mulleres que sofren violencia así como aos seus fillos e fillas xerando e ofrecendo os mecanismos necesarios para conseguilo.
En primeiro lugar, hai que repoñer e dotar suficientemente as partidas orzamentarias e por obxectivos que se viñeron recortando nos últimos anos, especialmente os recursos destinados á prevención e á asistencia social das vítimas de violencia de xénero, dependentes tanto das Comunidades Autónomas, como dos servizos de proximidade dos concellos. Entendemos que é necesario crear un fondo específico de apoio aos concellos para dar reforzo á rede de servizos públicos, impulsando o papel que desempeñan e deben seguir desempeñando os servizos sociais municipais e os centros da Muller. 
En segundo lugar hai que dotar de recursos suficientes para garantir a eficacia da Administración de Xustiza. Todos os estudos indícannos que as denuncias por violencia de xénero non aumentan. Apenas chegan ao 30% polo que o 70% queda impune. Hai que loitar contra esta impunidade para que as vítimas teñan confianza na Xustiza e síntanse protexidas e que non teman perder aos seus fillos e fillas. Os socialistas subliñamos a necesidade de poñer en marcha nos Xulgados Especializados en Violencia de Xénero o Acompañamento Xudicial Personalizado, para facer accesible a información ás mulleres vítimas de violencia de xénero sobre o itinerario e procedemento máis seguro no seu percorrido xudicial, desde o momento no que poñen a denuncia ata o final do proceso. Cada denuncia retirada é un éxito do maltratador na súa estratexia do medo, da coacción, da ameaza. Sabemos que a violencia de xénero é un fenómeno complexo xa que logo, quen se enfrontan a el teñen que estar especializados e recibir unha formación completa e rigorosa. Sabemos que existen fallos na percepción do risco e nos informes psicosociais.
Sabemos que en numerosas ocasións se revitimiza ás mulleres polo que é necesaria a obrigatoriedade de formación específica na materia, impartida por unha institución acreditada previamente a ocupar o seu posto, tanto dos maxistrados á fronte de órgano xurisdicional especializado, como de avogados, forenses e equipos psicosociais que interveñan nos Xulgados especializados de violencia de xénero. 
A educación é outra das nosas preocupacións. Si non rompemos os ciclos, a violencia de xénero pasará de xeración en xeración polo que é materia do Acordo tanto o Plan Nacional de Sensibilización e Prevención da Violencia de Xénero como o Plan integral para previr, protexer e reparar o dano a menores vítimas de violencia de xénero e especialmente, a incorporación ao currículum en todas as etapas educativas a formación específica en Igualdade, educación afectivo- sexual e de prevención da violencia de xénero. Para rematar, tal como recomendaron tanto a CEDAW como Convenio do Consello de Europa sobre Prevención e Loita contra a Violencia contra a Muller e a Violencia Doméstica, estamos convencidos de que é o momento de ampliar a Lei Integral contra a violencia de xénero de maneira que estean recolleitas nela todas as manifestacións de devandita violencia e non exclusivamente as que se producen en relacións de parella como ocorre neste momento. 

Un ano máis, queremos recordar a todas e cada unha das vítimas mortais da violencia de xénero. Mulleres con nomes e apelidos, cunha vida por diante que se foi truncada por unha violencia cruel exercida, precisamente, pola persoa coa que un día decidiron compartir a súa vida. Tamén, a todos os menores, aos fillos e as fillas dos maltratadores, vítimas a su vez de esta violencia.

domingo, 24 de julio de 2016

Cen anos de palabras de “Borobó”




Xornalista, mestre de xornalistas, activista, socialista, galeguista, republicano e un defensor da liberdade. Todos estes adxectivos van vencellados dende hai xusto cen anos á figura de Raimundo García Domínguez “Borobó”. A súa foi unha vida de altos e baixos dende que veu a luz no número 28 da rúa Portorraxoi, no seu Pontecesures natal ao que sempre se sentiu vencellado. “Borobó” falecía no 2003 deixando unha historia vital e profesional como as de poucos arousáns. A Guerra Civil marcou un antes e un despois na súa existencia, dado que chegou a participar en batallas como a de Brunete. Foi nos últimos días da contenda cando decidiu sumarse ás filas do socialismo nunha defensa a ultranza da República que lle duraría ata a súa morte.
      A súa definición política nuns momentos difíciles para as liberdades costoulle unha peregrinaxe por cárceres de todo o territorio español e campos de concentración. Todas elas paradas previas á clandestinididade en donde non abandonou nunca a idea de retornar á casa.
     A vida de Borobó estivo vencellada sempre ao activismo e, sobre todo, ás palabras. A súa firma apareceu en numerosas publicacións tanto galegas como estatais ocupando un oco importante na historia do xornalismo galego. Director do vespertino “La Noche” o xornalismo da segunda metade do século XX non se entendería sen a súa figura, unida tamén a nomes emblemáticos como o de Otero Pedrayo ou o de Vicente Risco.
     Con motivo do centenario do seu nacemento Pontecesures rendeulle onte unha sentida, aínda que discreta, homenaxe. Familiares, coñecidos, compañeiros de afinidades políticas e responsables públicos participaron nunha ofrenda floral no camposanto do municipio arousán. Xusto a continuación colocaron unha placa conmemorativa na fachada da casa na que naceu. O alcalde da localidade, José Manuel Vidal Seage, e o secretario de Política Lingüística da Xunta de Galicia, Valentín García, participaron nuns actos nos que tamén estivo o presidente da Real Academia Galega, Alonso Montero. Unha frase na que se tilda a Borobó como “defensor das liberdades” permanecerá para sempre gravada na fachada dunha vivenda ubicada en pleno corazón de Pontecesures e que garda o xerme dun gran mestre das palabras.

domingo, 10 de julio de 2016

POUCA SENSIBILIDADE E FALTA DE PREVISIÓN NA HOMENAXE A BOROBÓ


A premura coa que se organizou o acto de celebración do centenario do nacemento de Borobó provocou que non se coidaran moitos aspectos do acto. Por unha banda, non se dispuxo dunha pequena carpa para que os presentes, entre eles, a viúva de D. Raimundo, se procurasen unha sombra. Por outra banda, non se cortou o tráfico durante a celebración do acto, o que fixo q as intervencións, entre elas a de D. Xesús Alonso Montero, presidente da RAG, foran interrompidas polo paso de todo tipo de vehículos. Por últi mo, a esperpéntica retirada da bandeira galega que cubría a placa conmemorativa cun paraguas!
En calqueira caso, foi un acto entrañable, no que se recordou a figura de Borobó, e onde se fixo o anuncio, por parte do representante da Deputación, do premio xornalístico que levará o nome do noso ilustre veciño, tal e como foi proposto polo equipo de goberno anterior.⁠⁠⁠⁠

sábado, 4 de junio de 2016

Os socialistas de Pontecesures presentamos unha Ordenanza Reguladora da Limpeza Viaria e Ornato Público

O grupo municipal da PSdeG-PSOE presentou na mañán do sábado no Rexistro do Concello unha Ordenanza Reguladora da Limpeza Viaria e Ornato Público. Esta ordenanza ten por obxecto regular, dentro das competencias municipais, a limpeza de vías e ornato público, establendo unhas normas xerais de actuación ao respecto, así como un sistema de infraccións e sancións para o caso do seu incumprimento. Esencialmente a razón da mesma e informar e orientar ao cidadán, a través  dunha maior concienciación cidadá para que todos colaboremos para que o noso municipio permaneza limpo
O obxectivo final que se pretende é que o concello esté limpo e en condicións e ofrecer unha imaxe máis amable e coidada para a veciñanza e para os visitantes que se acercan ao noso municipio.
Deste xeito preténdese dar resposta as queixas da veciñanza pola falta de limpeza, excrementos caninos, e as pintadas e carteles que abundan por toda a  vila. Tamén recolle os anos provocados no mobiliario urbano, xa sexa polo seu mal uso ou por actos de vandalismo.
A ordenanza comprende tamén o mantemento de solares e terreos, para mantelos limpos de maleza, herbas e desperdicios, e evitar deste xeito, problemas de cheiros, incendios ou salubridade.c Esta ordenanza ten por obxecto regular, dentro das competencias municipais, a limpeza de vías e ornato público, establendo unhas normas xerais de actuación ao respecto, así como un sistema de infraccións e sancións para o caso do seu incumprimento. Esencialmente a razón da mesma e informar e orientar ao cidadán, a través  dunha maior concienciación cidadá para que todos colaboremos para que o noso municipio permaneza limpo
O obxectivo final que se pretende é que o concello esté limpo e en condicións e ofrecer unha imaxe máis amable e coidada para a veciñanza e para os visitantes que se acercan ao noso municipio.
Deste xeito preténdese dar resposta as queixas da veciñanza pola falta de limpeza, excrementos caninos, e as pintadas e carteles que abundan por toda a  vila. Tamén recolle os anos provocados no mobiliario urbano, xa sexa polo seu mal uso ou por actos de vandalismo.

A ordenanza comprende tamén o mantemento de solares e terreos, para mantelos limpos de maleza, herbas e desperdicios, e evitar deste xeito, problemas de cheiros, incendios ou salubridade.